\u201cZaindu\u201d latineko curare hitzetik dator: arreta ematea, kezkatzea<\/strong>, kontzientzia eta erantzukizuna dituen beste batez arduratzea. Gaur egun, egunero egoitzetan, etxeetan<\/a>, ospitaleetan eta zentro komunitarioetan hitz hori milaka aldiz esaten da. Baina, benetan haien zentzu sakonarekin leialak al gara?<\/strong> Edo presaren, berehalako eraginkortasunaren eta enpresen biziraupenaren logikapean funtzionatzen duen engranaje batera zaintza murriztu dugu?<\/span><\/p>\n Zaintzen sektorea \u2013 erakunde, etxe<\/a> eta komunitateetan \u2013 desoreka bikoitz batek markatzen du: eskaria frenorik gabe hazten da<\/strong>, eta eskaintza baldintza hauskorretan<\/strong> oinarritzen da. Espainian, adibidez:<\/span><\/p>\n Sektoreak herentzia historikoa du: zaintzea \u201cfamilien kontua\u201d izan da, ikusezina eta sozialki gutxi baloratua. Enpresa jarduera izatera pasa zenean, gutxiespen hori heredatu zuen, eta merkatuaren presioa gehitu zitzaion: azkartasuna, kostu doituak, berehalako irabaziak.<\/span><\/p>\n Horrela, egunez egun erakunde askok bizirauten ikasi dute: txandak betetzen<\/strong>, azkar kontratatzen, larrialdiei erantzuten. Baina logika horrek ez du funtsezkoena aintzat hartzen: zaintzaren giza zentzua<\/strong>, planifikazioaren eta hausnarketaren beharra, familien<\/a> eta gizartearen entzutea.<\/span><\/p>\n Prekarietate horren erdian, bada oharkabean pasatu ohi den elementu bat: zaintzen dutenen talentua<\/strong>. Izan ere, zaintzea ez da zereginen zerrenda bat exekutatzea soilik. Askoz gehiago da:<\/strong><\/span><\/p>\n Giza talentu hori, esperientziarekin, prestakuntzarekin eta bokazioarekin eraikitzen dena, gutxitan aitortzen da. Lanpostuak, txandak edo ratioak betetzeko azkartasuna gehiago neurtzen da harremanaren kalitatea baino. Berehalako prestasuna baloratzen da, konfiantza sortzeko gaitasuna<\/strong> baino gehiago. Horrela, askotan talentua azpierabilia, agortua eta baztertua geratzen da.<\/span><\/p>\n Zainketen etorkizunarekin konprometitutako erakunde batek talentu hori detektatzeko, baloratzeko eta biderkatzeko gai izan behar du, bitartekoak, prestakuntza eta, batez ere, zentzua eskainiz. Ez da nahikoa entrega eskatzea: zertarako partekatua eraiki behar da, beti guztion onerako, baina guztion onerako den pertsona bakoitzaren duintasuna eta berezitasuna ezabatu gabe.<\/span><\/p>\n Talentua sektore horretan loratzen denean, gaur egun ikusten dugunaren kontrakoa gertatzen da: motibazioa hazi egiten da, kalitatea hobetu egiten da<\/strong>, zaintzen dituztenentzako duintasun bermerik onena zaintzen dutenen duintasuna bihurtzen da.<\/span><\/p>\n Larrialdiaren logikan harrapatuta jarraitzen badugu, sektoreak gurpil zoro bati<\/strong> egin beharko dio aurre:<\/span><\/p>\n Horrek guztiak zor sozial ikusezina eratzen du: heriotzak mendekotasunaren itxaron-zerrendetan, nahi ez duten lekuan bizi diren pertsonak, familia akituak, laguntzarik aurkitzen ez duten komunitateak, pentsatzeko gaitasunik, ilusiorik eta bokaziorik gabeko profesionalak.<\/span><\/p>\n Erronka bizirik irauteaz gain, zaintzaren logika eraldatuko duten erakundeetarantz aurrera egitea da. Horrek esan nahi du:<\/span><\/p>\n Gure konpromisoa ez da presaren logikara edo \u201cahal dena egitearen\u201d konformismora egokitzea, bestelako eredu bat eraikitzea baizik:<\/span><\/p>\n Zaintzen sektoreak ezin du biziraupenean eta epe laburrean oinarritutako engranajea izaten jarraitu. Zaintzea ez da txandak edo profesionalak betetzea, ezta egunak salbatzea ere. Zaintzea pertsonen bizitzan presente egotea da, epe luzean plangintza nahita<\/strong> egiteko duintasunez, sentsibilitatez eta konpromisoz.<\/span><\/p>\n Zaintzen dutenen talentua gure baliabiderik handiena da. Hori ez jakiteak prekarietatera kondenatzen gaitu; hori lantzeak beste gizarte eredu baterako atea irekitzen digu.<\/span><\/p>\nSektorea presan eta epe laburrean harrapatuta<\/b><\/h2>\n
\n
Zaintzari eusten dion talentu ikusezina<\/b><\/h2>\n
\n
Gauden bezala jarraitzearen ondorioak<\/b><\/h2>\n
\n
Beste erakunde-eredu baterantz<\/b><\/h2>\n
\n
BIHAR-en konpromisoa. BIHAR norabide horretan sinesten eta hazten doa<\/b><\/h2>\n
\n
Ondorioa<\/b><\/h2>\n